دل نوشته های مجید اسکندری (دشت بزرگ )

د لد ا د گی ./

من به با ز ا ر  بتا ن ر فتم و  د لد ا ر  نبو د          د ل من د ر گر و ه  پیچ و  خم  ز لف  تو  بو د
چشم   من   مست    نگا ه   تا ز ه    بو د          به   سر م     شو ر   و صا ل    با    تو   بو د 
د ل د یو ا نهء من عا شق رخسا ر تو  بو د          با نگا هت د ل  من طا لب  چشما ن تو  بو د
آخر ای عشق  فکندم دل خو یش در پا یت          جان خویش هد یه بد ا د م به ره  د ر گا هت
تا سحر خواب نرفتم به رهت چشم دوختم          در شب ا ز هجر وصال تو عز یز می سو ختم
چو  بد ید م  قد ح  چشم  تو  پر آ ب  نبو د          عکس  رخسا رهء  من  د ر  قد ح  یا ر  نبو د
د ل  غمد ید هء من شکو ه ز  بید ا د  نکر د          چو ن در آ ستا ن کر م بو د ز با ن با ز  نکر د

تن  ر نجید هء من تا به  سحر د ر د  کشید          عا قبت  تیغ   جفا  بر  ر گ   جا نا ن  کشید

ر و ز گا ر ت بر بو د  هستی من  از  جا نم          ا نچه  با قیست   فقط  یا د  من  و  جا نا نم

شر ح ا ین عمر چه گو یم که هنو ز حیرانم          زین  مصیبت  که  بد ید م  نشنید  فر یا د م

نقش  ز یبا ی  و جو د ت به دل من  بما ند          تا  ا بد  تیر  جفا  بر  د ل  ا ین  جا ن  بما ند

جام مستی نبو د ان می نوشینه سرشت         عا قبت  بگذ ر د  ا ن مستی دیو انه و ز شت     

جام مستی نکند مست تو را در همه عمر         عشق مهر است غنیمت شمرش دورهء عمر

                                         مجید اسکندری تاریخ 91/11/4

نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.