دل نوشته های مجید اسکندری (دشت بزرگ )

بمنا سبت شها د ت ا ما م مو سی کا ظم ./

غم د لد ا رخو رم حصر ت ز ند ا ن کشم           سا لها ست د ر قفسم فر ا غ و هجر ا ن کشم

شب و روزم  گذرد در نظرم یکسان است           راضی ام من به رضایش  گذ رش اسا ن  است

جر م   نا کرده   چرا  بند  ا سار ت   چر ا          ظلم   ها ر و ن    چر ا   ا مر    ا ما  مت    مر ا

یا ر ب ا ین جانم  بگیر ا ز ا د د نیایم بکن            تن ز رنجو ر ی  بمر د د ر ما ن ا ین د ر د م  بکن

چها رد ه سال   بو د ه ا م  ز ند ا ن   غم           کس    ند  ید ه    مر د ه ا م    د ر    شهر   غم  

جا نم به فد ا یت ا ی نو ر خد ا مر گ چرا          قل  و   ز نجیر  چر ا  ز ند ا ن   ها ر و ن   تو  ر ا

حیف ازان گل که درشوره نمود کرد قامت          حیف   ا ز   هیبت    پر و ا نه    فتا د  د ر   پا یت

شمع میگفت که سوختم به هوای دل یار          حیف ا ز ا ن  عا شق  شید ا  که  نبیند  رخ  یا ر 

                                                                                                                   

                                                                                              

                                            مجید  ا سکند ر ی ./   

نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.